Këshilli i Lartë i Sigurisë Kombëtare i Iranit konfirmoi të martën në mbrëmje vdekjen e kreut të tij, Ali Larijani , i cili u vra në një sulm të synuar në Teheran , disa orë pas njoftimeve përkatëse nga pala izraelite.
Konfirmimi i vdekjes së Ali Larijani nga autoritetet iraniane erdhi me një vonesë të konsiderueshme, ndërsa më parë qeveria izraelite kishte njoftuar se zyrtari i lartë u vra në një operacion në kryeqytetin iranian.
Sipas deklaratës zyrtare të Këshillit të Lartë të Sigurisë Kombëtare të Iranit, sulmi ndodhi “në agim”, si rezultat i të cilit humbën jetën edhe djali i Larijani, një zyrtar i Këshillit dhe disa truproja.
Mediat iraniane raportuan se Larijani u vra në orët e para të mëngjesit të së martës, rreth orës 3:30 të mëngjesit, në një sulm që i atribuohet avionëve izraelitë.
Agjencia e lajmeve Fars raportoi se bastisja u krye nga avionë luftarakë amerikanë dhe izraelitë, të cilët goditën shtëpinë e vajzës së tij.
Llogaria e Ali Larijani në Platformën X postoi një mesazh pas vdekjes së tij, i cili fliste për një fund “martiri”.
Siç thuhet: “Iran i dashur dhe i lumtur! Popuj myslimanë dhe njerëz të lirë të botës: “Shërbëtori i Zotit, i bashkuar me Zotin.” Një shërbëtor i Zotit i bashkuar me Zotin e tij si martir.”
Presidenti iranian Masoud Pesekian komentoi mbi zhvillimin, duke theksuar se “këmbëngulja e popullit dhe arritja e fitores përfundimtare do ta bëjnë situatën edhe më të hidhur për kriminelët sionistë”.
Ali Larijani u emërua Sekretar i Këshillit Suprem të Sigurisë Kombëtare nga Ajatollah Ali Khamenei në gusht 2025, pasi kishte shërbyer në të njëjtin pozicion nga viti 2005 deri në vitin 2007.
Ai konsiderohej një nga figurat më të fuqishme në regjimin iranian, me përgjegjësi për mbrojtjen, inteligjencën dhe politikën e jashtme.
Ai kishte shërbyer gjithashtu si Kryetar i Parlamentit për 12 vjet (2008-2020), Ministër i Kulturës dhe Udhëzimit Islamik, Kryetar i IRIB-it shtetëror (1994-2004) dhe raportohet se ka pasur një rol në udhëheqjen e unifikuar të Gardës Revolucionare.
Ai ishte gjithashtu aktiv në negociatat me vendet evropiane mbi programin bërthamor të Iranit.
Pas vdekjes së Udhëheqësit Suprem Ajatollah Ali Khamenei dhe zyrtarëve të tjerë të lartë më 28 shkurt, Larijani ishte bërë një nga figurat më të fuqishme në vend, me vlerësime se ai luajti një rol vendimtar në vendimmarrje, veçanërisht pasi Udhëheqësi i ri Suprem Mojtaba Khamenei thuhet se nuk është në gjendje të ushtrojë plotësisht detyrat e tij pas një sulmi izraelit.
Larijani lindi në vitin 1958 në Naxhaf të Irakut, ku familja e tij kishte ikur pas persekutimit të klerit shiit nga Shah Pahlavi.
Babai i tij ishte Hashim Larijani, një teolog i shquar i jurisprudencës islame shiite.
Ai kishte katër vëllezër, të cilët gjithashtu mbanin poste të larta në regjimin iranian. Mohammad-Javad Ardeshir Larijani ishte parlamentar dhe këshilltar për politikën e jashtme i Ali Khameneit, ndërsa Sadegh Larijani ishte kreu i Gjyqësorit (2009–2019) dhe që nga viti 2018 kryetar i Këshillit të Vlerësimit të Interesave.
Funeralet e Ali Larijani dhe Gjeneral Gholamreza Soleimani, kreu i forcës paramilitare Basij, do të mbahen në mesditë të mërkurën në Teheran.
Funeralet e ekuipazhit të një fregate të fundosur më 4 mars nga një nëndetëse amerikane në brigjet e Sri Lankës do të mbahen gjithashtu, sipas agjencive të lajmeve Fars dhe Tasnim.
Ministri i Jashtëm iranian, Abbas Araghchi, duke folur për Al Jazeera, tha se edhe vrasja e zyrtarëve të lartë “nuk do ta trondisë në thelb sistemin”, duke theksuar se është një strukturë e bazuar në institucione.
Nga ana izraelite, zëdhënësja e Forcave të Mbrojtjes Izraelite (IDF) , Effie Defrin, e bëri të qartë se sulmet do të vazhdonin.
Ajo tha: “Mund të them një gjë: ne do të vazhdojmë – siç e kemi provuar – të ndjekim këdo që përbën kërcënim për shtetin e Izraelit, dhe kushdo që ngre dorë kundër tij nuk do t’i shpëtojë vëmendjes sonë. Ne do ta ndjekim, do ta gjejmë dhe do ta neutralizojmë.”
Ai tha se anëtarët e forcës paramilitare Basij mbeten gjithashtu një objektiv, ndërsa vuri në dukje se Izraeli po përgatitet për një fushatë të zgjatur ushtarake, madje edhe gjatë periudhës së Pashkës Hebraike në tetë ditët e para të prillit.
