Vrasja e udhëheqësit suprem të Iranit, Ali Khamenei, dhe bashkëpunëtorëve të tij të ngushtë në operacionet e përbashkëta SHBA-Izrael, dërgoi një sinjal të fortë për çdo regjim që është në kundërshtim me Uashingtonin.
Pheniani ka bërë një hap përtej çdo kërcënimi të mëparshëm në retorikën e tij: ka shkruar në vetë Kushtetutën e saj se ushtria do të nisë automatikisht një sulm bërthamor nëse udhëheqësi Kim Jong Un vritet nga një fuqi e huaj, ose nëse sistemi i komandës dhe kontrollit të vendit për armët bërthamore kompromentohet.
Ky nuk është më një kërcënim informal apo doktrinë ushtarake; është një dispozitë themelore kushtetuese.
Vendimi u miratua në një seancë të Asamblesë Supreme Popullore në Phenian dhe u bë i ditur disa ditë më vonë, kur agjencia e inteligjencës NIS e Koresë së Jugut zbuloi zyrtarisht përmbajtjen e tij. Artikulli i ri është i qartë:
“Nëse sistemi i komandës dhe kontrollit të forcave bërthamore të shtetit rrezikohet nga sulmet e forcave armike, një sulm bërthamor do të nisë automatikisht dhe menjëherë.”
“Mësimi” i Iranit
Analistët nuk patën vështirësi në identifikimin e katalizatorit. Vrasja e Udhëheqësit Suprem të Iranit, Ali Khamenei, dhe një numri bashkëpunëtorësh të tij të ngushtë në operacionet e përbashkëta SHBA-Izrael, dërgoi një sinjal të fortë për çdo regjim që ishte në kundërshtim me Uashingtonin.
Andrei Lankov, një profesor i historisë dhe marrëdhënieve ndërkombëtare në Universitetin Kookmin në Seul, ishte kategorik: Koreja e Veriut pa nga afër se sa efektivisht u eliminua një pjesë e madhe e udhëheqjes iraniane dhe reagoi në të vetmen mënyrë që di – përshkallëzimin e parandalimit.
Megjithatë, të njëjtët ekspertë theksojnë se një operacion i ngjashëm në Korenë e Veriut do të përballej me vështirësi krejtësisht të ndryshme.
Vendi mbetet praktikisht i padepërtueshëm për shërbimet perëndimore të inteligjencës: të huajt monitorohen nga afër, mbledhja e inteligjencës së brendshme është jashtëzakonisht e kufizuar dhe Kim Jong-un lëviz gjithmonë me një roje të fortë, shmang në mënyrë të qartë aeroplanët dhe përdor një tren të blinduar special për lëvizjet e tij.
Armët e reja në kufi
Krahas ndryshimit kushtetues, Pheniani njoftoi gjithashtu vendosjen e një lloji të ri të topit 155 mm pranë kufirit me Korenë e Jugut, me një rreze veprimi që tejkalon 60 kilometra. Rëndësia gjeografike është e qartë:
Seuli dhe shumë qendra urbane në Korenë e Jugut janë plotësisht brenda rrezes së veprimit. Vetë Kim vizitoi fabrikën e municioneve që prodhon sistemin, duke deklaruar se kjo do t’u japë një avantazh vendimtar operacioneve tokësore të ushtrisë së Koresë së Veriut.
Ky tension nuk lind nga hiçi. Koreja e Veriut ka hequr tashmë nga kushtetuta e saj çdo referencë për ribashkimin e dy shteteve koreane – një veprim që do të kishte qenë i paimagjinueshëm vetëm pak vite më parë.
Të dy vendet, megjithëse të lidhura nga një histori dhe kulturë e përbashkët, teknikisht mbeten në luftë: lufta e viteve 1950-1953 përfundoi me një armëpushim dhe kurrë me një traktat formal paqeje.
Tani, me doktrinat bërthamore të shkruara në kushtetuta dhe armë të reja pranë kufirit, distanca midis dy shteteve duket më e madhe se kurrë.
