Egjipti ka shprehur gatishmërinë për të mbështetur Arabinë Saudite kundër sulmeve të rebelëve Huthi në Jemen, duke lënë të hapur mundësinë e një përfshirjeje ushtarake. Ky zhvillim ka shtuar shqetësimet për sigurinë e transportit ndërkombëtar detar në Detin e Kuq dhe Gjirin e Adenit, dy korridore strategjike për tregtinë globale dhe transportin e energjisë.
Më 18 tetor 2026, Këshilli Kombëtar i Mbrojtjes i Egjiptit, nën drejtimin e presidentit Abdel Fattah al-Sisi, vendosi t’i ofrojë Arabisë Saudite mbështetjen e nevojshme për mbrojtjen e sigurisë, stabilitetit, infrastrukturës dhe integritetit territorial të saj.
Vendimi u bë publik nga presidenca egjiptiane, ndërsa Sisi kërkoi mbledhjen urgjente të Parlamentit për të siguruar autorizimin e nevojshëm për një vendosje të mundshme të forcave dhe pajisjeve ushtarake jashtë vendit.
Sipas Reuters, procesi parlamentar, i cili fillimisht pritej të përfundonte të dielën, më 18 tetor, do të vijonte të hënën, më 19 tetor.
Megjithatë, deri më tani nuk ka konfirmim për dërgimin e trupave egjiptiane në kuadër të kësaj nisme. Mbështetja politike ndaj Riadit nuk nënkupton automatikisht nisjen e një operacioni ushtarak.
Qëndrimi i Kajros vjen në një moment tensionesh të shtuara në Jemen, pas intensifikimit të sulmeve të Huthëve ndaj objektivave saudite, përfshirë aeroportin ndërkombëtar të Riadit dhe objekte të kompanisë shtetërore të naftës Saudi Aramco.
Përshkallëzimi i konfliktit rrit pasigurinë në një prej korridoreve më të rëndësishme detare në botë. Vëmendja është përqendruar veçanërisht te ngushtica Bab el-Mandeb, e cila lidh Detin e Kuq me Gjirin e Adenit dhe shërben si pikë kyçe për anijet që kalojnë drejt Kanalit të Suezit.
Çdo përkeqësim i situatës së sigurisë mund t’i detyrojë kompanitë e transportit detar të rishikojnë itineraret, të përballen me prime më të larta sigurimi dhe të përballojnë kosto shtesë operative.
Në sektorin e cisternave, rreziku lidhet veçanërisht me transportin e naftës bruto dhe produkteve të rafinuara nga Lindja e Mesme drejt tregjeve evropiane. Shmangia e zonave të rrezikshme mund të sjellë udhëtime më të gjata, konsum më të lartë karburanti dhe rritje të kohës së angazhimit të anijeve.
Edhe transporti i kontejnerëve mund të ndikohet ndjeshëm. Në rast të përshkallëzimit të kërcënimeve, kompanitë mund të zgjedhin devijimin e anijeve rreth Kepit të Shpresës së Mirë, duke zgjatur udhëtimet mes Azisë dhe Evropës dhe duke kufizuar kapacitetin e disponueshëm në linjat tregtare.
Kjo situatë mund të ushtrojë presion mbi kostot operative dhe tarifat e transportit të mallrave, në varësi të kohëzgjatjes së krizës, kërkesës globale dhe numrit të anijeve të disponueshme.
