Disa nga skenat më ikonike në filma dhe seriale janë ato romantike apo erotike.
Nga momentet e ëmbla romantike deri te skenat më pasionante, ajo që shohim në ekran ndikon, me ose pa vetëdije, në pritshmëritë tona për jetën reale.
Megjithatë, e vërteta është se seksi që shohim në televizion është pothuajse gjithmonë i skenarizuar, i përsëritur dhe i ndërtuar për t’u dukur bukur në kamera, jo për të pasqyruar realitetin. Vitet e fundit, me prezantimin e koordinatorëve të intimitetit në xhirimet e filmave dhe serialeve, ka nisur një qasje më e shëndetshme ndaj intimitetit, e bazuar te komunikimi, pëlqimi dhe respekti.
Dhe edhe pse roli i tyre lidhet kryesisht me aktorët, disa nga “mjetet” që përdorin mund të aplikohen po aq mirë edhe në jetën personale.
Hiqni dorë nga “perfeksioni”
Sado joshëse të jetë të rikrijojmë një skenë që kemi parë në film, realiteti nuk ka pse të duket si një skenar.
Ekspertët theksojnë se fiksimi pas “momentit perfekt” mund të na largojë nga thelbi. Në vend që çiftet të përpiqen të kopjojnë diçka, është më e rëndësishme të fokusohen tek mënyra se si duan të ndihen.
Komunikimi është “çelësi” më i rëndësishëm në marrëdhënie
Në industrinë e filmit, para çdo skene intime zhvillohen biseda për kufijtë, dëshirat dhe pëlqimin.
E njëjta gjë vlen edhe në jetën reale. Komunikimi i qartë rreth kufijve krijon besim dhe siguri, elementë që e bëjnë përvojën më të mirë.
Edhe një bisedë e thjeshtë përpara se të provohet diçka e re mund të ndihmojë që të dy partnerët të ndihen të kuptuar dhe rehat.
Spontanitet, por me ekuilibër
Edhe pse spontaniteti është i rëndësishëm, një “kornizë” bazë i ndihmon të gjithë të ndihen më të sigurt.
Kjo nuk do të thotë planifikim strikt, por një mirëkuptim i përbashkët për atë që funksionon dhe çfarë jo për secilin. Është po ashtu e rëndësishme të kuptohet se pëlqimi mund të ndryshojë në çdo moment.
Të kesh hapësirë për të ndaluar apo ndryshuar mendim ul presionin dhe forcon besimin.
Intimiteti është si një koreografi
Një nga qasjet më interesante të koordinatorëve të intimitetit është ideja e “kontaktit të koreografuar”.
Nuk bëhet fjalë për diçka mekanike, por për një lidhje të vetëdijshme me tjetrin.
Gjeste të vogla, si një prekje, kontakti me sy apo vëmendja ndaj frymëmarrjes, mund të forcojnë ndjesinë e afërsisë dhe lidhjes emocionale.
